Teodozja

Teodozja słynęła nie tylko z licznych zabytków, ale również z pięknych dzieł sztuki. Jednym z najwybitniejszych malarzy tego miejsca był niejaki Iwan Konstantynowicz Ajwazowski marynista XIX w. Urodził się w 1817 roku a zmarł w 1900r w Teodozji. Podczas swojego życie bardzo dużo czasu poświęcił na podróżowanie. Był bardzo przywiązany do swojego rodzinnego miasta. Teraz po jego śmierci, to miasto czuje silną więź z nim. Oprócz ulicy, pomnika, muzeum, dworca, jest tu nawet dzielnica zwana Ajwazowką , gdzie znajdują się najlepsze, ale niestety płatne, plaże w mieście. Muzeum Ajwazowskiego zostało założone i zaprojektowane przez samego malarza, i pewnie właśnie dlatego jest to muzeum, w którym obrazy są perfekcyjnie oświetlone i eksponowane. Główna część tego muzeum znajduje się w domu, w którym mieszkał Ajwazowski. Wystawa obejmuje 59 obrazów i dotyczy najważniejszego nurtu jego twórczości. Są tam obrazy morza, statków, bitew morskich i portów, również tego w Teodozji. Oprócz muzeum, można obejrzeć również fontannę, którą w darze dla ukochanego miasta osobiście zaprojektował i ufundował Iwan Konstantynowicz. Ajwazowski należał do grona niewielu artystów, którzy mogli doczekać się uznania, sławy i pieniędzy jeszcze za swojego życia, i to dosyć wcześnie, bo już w latach 40-tych XIX w.

W historię Teodozji wpisują się liczne podboje. Tak też w 1475r. jeszcze Teodozja funkcjonująca jako Kaffa zdobyli Turcy. Wówczas stała się ona głównym miastem Krymu, liczącym wtedy ponad 80 tys. mieszkańców. Na początku XVII w. w porcie również udało się odprawić jednocześnie aż 150 statków, co pozwalało na dalszy rozwój handlu. Kaffę bardzo często nazywano „małym Stambułem”.W 1783 r. została anektowana wraz z całym półwyspem przez Rosję. Tu również została zwrócona starożytna grecka nazwa Teodozja,a w brzmieniu rosyjskim Feodosija. Pod władzą carską Teodozja zaznała ponownie lepszych czasów.

Od 1787 r. pełniła rolę stolicy namiestnictwa, a potem guberni taurydzkiej. Kolejny okres swojej działalności miasto przeżywało po przeniesieniu tu w 1899 r. portu handlowego z Sewastopola i dzięki zbudowaniu linii kolejowej. W 1905 r. w porcie cumował słynny zbuntowany pancernik „Potiomkin”. Od 1920 r. Teodozja była pod władzą Sowietów, a od 1954 r. stanowi część Ukrainy. Obecnie miasto dalej prężnie się rozwija choć już w nowej roli, bo kurortu, do którego przyjeżdżają wczasowicze z Ukrainy, Rosji, Białorusi i innych krajów, by wypocząć na plażach, nad ciepłym morzem.

Teodozja jest miastem ograniczonym od południa urwistym cyplem Ilia, zaś od zachodu zbliża się do odosobnionego szczytu Łysej Góry. Okolica różni się bardzo od położonych bardziej na południe miejscowości wybrzeża. Tutaj nad morzem obszar stepu spotyka się z pierwszą wyniosłością Gór Krymskich, czyli masywem Tepe-Oba. Teodozja jest 85- tysięcznym miastem położonym w Zatoce Teodezyjskiej, u stóp masywu Tepe-Oba. Krajobraz jest tu odmienny w porównaniu z innymi odwiedzanymi miejscami na Krymie. Występuje tu brak skalnych i urwistych brzegów i gór. Niespotykane są tu także, typowe dla południa bogactwa szaty roślinnej.

Począwszy od przylądka Ilja brzeg morza na długości 15 km jest płaski z szeroką plażą bardzo różniącą się od wąskich, często urwistych plaż południowego wybrzeża. Swą popularność kurort zawdzięcza źródłom mineralnym, a także dogodnym warunkom do kąpieli błotnych. Wykorzystywany jest do tego celu muł z położonego kilkanaście kilometrów na północ od Teodozji gorzko-słonego jeziora Adżigol. Muł ten jest bogaty w wiele cennych składników mineralnych, a także bakterii pobudzających funkcjonowanie organizmu. Dużym atutem miasta jest też zdrowy, gorący i suchy klimat,a lata znów są bardzo gorące i suche. Dzięki czemu stało się ono ośrodkiem leczenia wielu schorzeń.